en opa, zijn zoon en zijn dertien kleinkinderen staan bij de bushalte te wachten op de bus. Ze zijn doodmoe na een hele dag op het strand te zijn geweest. Eindelijk komt daar dan de bus. Er is alleen nog plaats voor de kinderen, dus Opa en zijn zoon gaan maar lopen. Opa heeft een pijnlijke rug en loopt met een wandelstok : tik ... tik ... tik ... tik ... Zoon : 'Als we thuis zijn moeten we maar eens een rubbertje om het puntje van je stok doen'. Opa : 'Als jij indertijd een rubbertje om je stok had gedaan, zaten we nu lekker lui in die bus!'.
| Er is nog geen cijfer gegeven |